De ijskoude wind snijdt door mijn winterjas. In mijn hoofd tuimelen namen, meningen en stellingen over elkaar heen. Ik kom bij in de warmte van het business home van Quick Boys op Nieuw Zuid, waar de gordijnen dichtgetrokken zijn.
Over de volle breedte van de zaal zie ik een tafel met daarop bordjes met de logo’s van politieke partijen en met de namen van hun vertegenwoordigers. Her en daar staan microfoons die de politici met een druk op de knop kunnen bedienen.
Ik voel me meteen thuis in dit politieke theater waarin ik de gespreksleider van het debat ben. Een gedachtewisseling voor meer dan honderd aanwezige leden van de Katwijkse Ondernemers Vereniging KOV.
Tien politieke partijen, zes prikkelende stellingen en drie kwartier op de klok, al mag je in het huis van een voetbalclub natuurlijk altijd blessuretijd meetellen. Ik vind dat een uitdaging, ook omdat ik niet dagelijks met de politiek in Katwijk bezig ben.
Ik studeer daarom op de partijprogramma’s en doe onderzoek naar het wel en wee van de woordvoerders van vanavond. Ik denk namelijk dat mensen vooral op mensen stemmen. En pas daarna op hun standpunten.
Ik vertel de woordvoerders over het format van de discussie. Drie blokken van een kwartier met daarin steeds twee verschillende stellingen en drie niet dezelfde politieke partijen. Met in de dying seconds van het debat gelegenheid voor vragen uit de zaal. Ze vinden het prima. Ze zullen stuk voor stuk laten zien en horen dat ze een verhaal kunnen vertellen.
De politici en ik spelen voor het eerst samen en die interactie lijkt op het spel van een topclub. Ik krijg wel het idee dat ze elkaar vaker de bal toespelen dan die van de ander af te pakken. Daardoor ontvlamt het debat zelden en hoef ik geen gele kaarten uit te delen.
Bestuurslid van KOV Gerben Ravensbergen en ik hebben de stellingen bedacht. Of Katwijk niet vooral is om te slapen en minder om in te werken. Of de gemeente het initiatief moet nemen voor het ontwikkelen van woonwijken en bedrijfsterreinen en of die laatste niet groener zouden mogen worden. Of ambtenaren meer macht hebben dan de politiek. En of buurman Leiden niet alleen ruimte voor Katwijkse bedrijvigheid afsnoept maar ook op overnamepad is zodat Katwijk over tien jaar als zelfstandige gemeente niet meer bestaat.
In grote lijnen: Katwijk is ook om te werken, dus moeten er minder of meer makkelijke en praktisch regels voor ondernemers zijn of komen. De gemeente heeft een rol bij het ontwikkelen en groener maken van bedrijfsterreinen en woonwijken, net als ondernemers en burgers. Ambtenaren voeren uit wat de politiek bedenkt maar zijn ook mensen. En Leiden is en moet een fijne partner blijven om mee samen te werken als het gaat om bedrijfsruimte, maar niet binnen een gemeente.
De blessuretijd duurt bijna een half uur. Daarna lost het debat volledig op tijdens een typisch Katwijkse rijsttafel. Met grote schalen gebakken rijst, vlees in pindasaus, gehaktballen in ketjap en atjar.
Een maaltijd die voedt en verzoent en waarop niemand zijn of haar tanden stukbijt.
Ik vind dat een mooie metafoor voor de Katwijkse politiek.
Waarin ze al te hete kost kunnen missen als kiespijn.
Foto's: Aliece de Koning
